روایت مردانگی در روز پدر

به گزارش خبرگزاری صدا و سیمای مهاباد، روز پدر، بهانه‌ای است برای شنیدن صدای مردانی که سال‌ها بار زندگی را بی‌صدا به دوش کشیده‌اند. فراتر از تبریک‌های رایج، این روز فرصتی است تا به سراغ کسانی برویم که عشق، فداکاری و صبرشان، چراغ راه خانواده بوده است.

روز پدر، تنها یک مناسبت تقویمی نیست؛ بلکه تلنگری است به وجدان‌هایی که شاید یادشان رفته باشد حال پدران سالخورده و ازپاافتاده امروز چگونه است. روایت‌هایی که در پس هر کدام، اقیانوسی از فداکاری موج می‌زند.

یکی از این روایت‌ها، داستان کاک محمد است؛ فروشنده‌ای که از کودکی بر اثر ابتلا به آبله، هر دو چشم خود را از دست داد. اما او به پشتوانه «چشم دل روشن از نور ایمان و امید»، توانست شش جگرگوشه خود را به شایستگی بزرگ کند.

کاک محمد با افتخار می‌گوید: «سه فرزندم کارمند هستند و بقیه مشغول کار و کاسبی. برایشان زحمت فراوان کشیده‌ام و آنان هم پاداش زحمات من را داده‌اند.» این صبوری و رضایت، زیباترین مصداق پدری است.

در سوی دیگر شهر، حکایت کاک خالد قرار دارد؛ پدری که ۳۹ سال پیش، در اوج بمباران‌های رژیم بعثی، دو فرزند خود را از دست داد. با این حال، او خویشتن‌دار و امیدوار به زندگی باقی ماند.

کاک خالد در دل این سوگ بزرگ، از خدا طلب کرد و خداوند دعایش را مستجاب کرد: «الحمدلله پس از آن حادثه، صاحب ۴ فرزند دیگر شدم.» این است معنای امید که حتی در دل تاریک‌ترین غم‌ها، بذر زندگی را دوباره می‌کارد.

سخن پایانی این گزارش، دعایی است برای همه پدران سرزمینمان که «سایه‌بالاسر، برکت و نعمت» هستند. اما افسوس که تا نعمتی از دست نرود، قدر آن دانسته نمی‌شود.

پیام روشن این روایت‌ها به همه ما این است: آنهایی که سایه پرمهر پدر کنارشان است، قدر بدانند و خاک پایش را توتیای چشمان خود کنند.